20 – 21 Jun
Skill Contest บล็อคที่ 7 นี้ จัดที่โตโยต้าเพชรบูรณ์
และเพราะระยะทางเกิน 400 กม. เราเลยได้ขึ้นเครื่อง ไปลงที่พิษณุโลก
ทั้งที่ความจริงขับรถไปน่าจะดีกว่า แต่เราก็ชอบนั่งเครื่องมากกว่า อิอิ
ไปวันศุกร์ ที่ 19 เครื่องออก 6.10 เช้ามากกกกกกกกกกก ต้องตื่นตีสามครึ่ง
แถมคืนก่อนหน้า ยังนอนตอนตี 1 แทบแย่ วันนั้นเลยค่อนข้างจะก่ง ก๊งเล็กน้อย
ไปถึงตี 5 กว่า ๆ ว่าเร็วแล้วนะ เดือนเร็วกว่า เลยไปนั่ง starbuck รอเวลา
เดือนเจอเรื่องระทึกด้วย แทกซีที่นั่งมา อยู่ ๆ ก็ล้อหลุดกลิ้งไปเห็นกันจะ จะ อึ๋ยย หวาดเสียวแทน
ใจไม่ดีกันไปเลยทีเดียว แต่เราว่า เดือนออกจะคิดมากเกินไปนะ ว่ามันจะเป็นลางไม่ดีน่ะ
ลงเครื่อง ก้อไปหาข้าวเช้ากิน เป็นร้านต้มเลือดหมู ที่ไม่ถูกปากเท่าไหร่
เสร็จแล้วเข้าไปเยี่ยมดีลเลอร์พิษณุโลกซะหน่อย เด๋วจะว่างเยอะเกินไป
เค้าก็กำลังจะออกเดินทาง ไปแข่งที่เพชรบูรณ์ในช่วงบ่าย
ออกจากดีลเลอร์ก็ไปไหว้พระ ทำสังฆทานด้วย สมใจเดือนที่ไม่สบายใจอยู่
ที่วัดใหญ่ เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธชินราชด้วย แถมยังได้เห็นต้นสาละด้วยนะ
ต้นนี้ปลูกโดยฟ้าชายหละ
ไหว้พระสบายใจ เข้าไปในตัวเมือง หาร้านเข้าเล่มกระดูกงูก่อน
คุณผู้จัดการเค้าลืมทำมา แค่นี้ หายากใช่ย่อย มีแต่กระดูกงูขาย แต่ไม่เข้าเล่ม
แล้วไปกินกาแฟ ที่ร้านไอยรา กาแฟอร่อยดี แต่ขนมชิมแล้วเก่า ๆ
มื้อเที่ยง พี่มัสพามาชิล ที่ Rainforest Resort คลับคล้ายคลับคลาว่าเคยมาแล้วครั้งนึง
เมื่อตอนมาเที่ยวปีใหม่ ที่เขาค้อ กับพวกกี้ ติ แต่ก็เปลี่ยนแปลงไปเยอะทีเดียว
กินข้าว นั่งเล่น ในศาลาริมแม่น้ำน่าน ถึงแดดจะร้อน แต่ก็มีลม น่านอนที่สุด
อ้อ ขอบอกว่า กับข้าวอร่อยทุกอย่างเลยหละ
พออิ่มแล้วก็เดินทางต่อ ไปดูที่พักก่อนเลย ที่เมทนีดล
ลองเดินดูบ้าน ถามไถ่ราคา ก็ตกลงใจว่า พักชัวร์ แต่เดี๋ยวค่อยกลับมาเช็ค อิน
แล้วก้อเข้าดีลเลอร์ ไปเซ็ทอัพ เสร็จก้อกลับรีสอร์ท สั่งข้าวเย็นมากินที่บ้าน
โดยรวมตัวที่หลังเรา ที่อยู่ตรงกลาง อากาศกำลังเย็นสบายเชียว
เคลิ้มอยู่ได้ไม่นาน ฝนก็เทลงมาอย่างหนักหน่วง แหม ช่างเข้าใจทำลายบรรยกาศซะจริง
ต้องอพยพย้ายเข้ามานั่งกินในบ้าน อิ่มได้ซักพักก็อาบน้ำนอน เพราะว่าง่วงเหลือเกิน
ตอนเช้ารีบเช็ค เอ้าท์ออก ต้องเดินทางไกลจากเขาค้อ ลงมากินโจ๊ก แล้วเข้าดีลเลอร์
กลางวัน กินข้าวในโลตัส ขอบอก ฟาสต์ฟู้ดโลตัสที่เพชรบูรณ์ อร่อยหมดทุกอย่างเลย ติดใจ
มื้อเย็นกลับมากินอีกรอบ ( ความจริงซื้อบัตรแบบคืนไม่ได้ไว้ แล้วยังใช้ไม่หมด กิกิ )
โรงแรมคืนที่ 2 นี้ กี้แนะนำมา ราคาถูก ห้องโอเค แต่เหมือนหอพักซะมากกว่า
เตียงปูไม่เรียบร้อยอย่างแรง ผ้าห่มยับ ๆ แต่เครื่องใช้ไฟฟ้าใหม่มาก
กลับมาตรวจข้อสอบ แล้วก้ออาบน้ำนอน แหม มา skill นี่ รู้สึกเป็นเด็กอนามัยมาก
ด้วยความที่มันเหนื่อย แถมต้องตื่นเช้ามาก
ตอนเช้ากินข้าวมันไก่ ไม่อร่อยเลย แต่มีดีลเลอร์เลี้ยงแบบไม่รู้เนื้อรู้ตัว
กลางวันงานเสร็จ ไปกินขนมจีนคุณตา ก็งั้น ๆ
ขากลับไปพิษณุโลก แวะ Coffee Hill วิวงามหลาย แหะ ๆ คนเยอะใช้ได้
แอบลุ้น พูด ๆ แนะนำ อยากแวะ ไม่รู้คนอื่นจะแวะกันป่าว ดีที่ทุกคนชอบเหมือนกัน
เลยได้นั่งจิบกาแฟ ชมวิวเขาค้อ ชิลโคตร นี่มาทำงานหรือนี่
ถึงพิษณุโลก ตั้งใจกับเดือนแล้วว่าจะไปนวด แล้วก็ไม่ผิดหวัง นวดดีมาก
กดโดนเส้นตึง ๆ ของเราจัง ๆ ปวด แต่ดี เสร็จแล้วตัวเบาหวิว
มีเรื่องระทึกอีกแล้ว ตอนจอดรถตรงที่นวดน่ะแหละ พี่ลีลาเดินวนดูรอบรถ
ปรากฎว่า ล้อหลังขวา มีตะปูตัวเบ้งเสียบคาอยู่ พร้อมกันกับลมยางที่อ่อนลงเรื่อย ๆ
นี่ถ้าเกิดอะไรขึ้นระหว่างทางบนเขาล่ะก็ หุหุ ไม่อยากจะคิด
แต่ที่สำคัญ เดือนเลยยิ่งใจเสียน่ะสิ เจอปาฏิหารย์ล้อรถอีกแล้ว
รีบโทรศัพท์ให้แม่ไปจุดเทียนสืบชะตาให้ เหอ ๆ
นวดเสร็จทุ่มนึง บึ่งไปสนามบิน ดีที่เช็คอินทางเน็ตตั้งแต่เมื่อเช้าแล้ว
แล้วก็หาอะไรกินระหว่างรอขึ้นเครื่อง
กลับถึงบ้านตอน เกือบ 5 ทุ่มได้ พอวันจันทร์ก็น็อค (จริง ๆ ขี้เกียจตื่นเอง) หยุดงานซะเลย
แหะ ๆ
ได้ไปทำงาน สูดอากาศแบบนี้บ่อย ๆ ก็ดีนะ
