เป็นเรื่องเป็นลาว ตอนที่ 4 ยัยเอ๋อ ขี้ลืม

30 ธันวา 2551

วันนี้ เราจะไปวังเวียงกันแล้ว ตื่นมาตั้ง 7.30 ได้ พี่มัสน่ะแอบตื่นสาย
กว่าจะปลุกเราก็ตอนอาบน้ำเสร็จแล้ว ต้องรีบ ๆๆ ล้างหน้าแปรงฟัน
เก็บกระเป๋า ลงไปกินอาหารเช้า ส่วนเจ้าแจนน่ะเหรอ ตื่นมาตั้งแต่ตี 4
มาอาบน้ำ สระผม ออกไปเดินถ่ายรูปเล่นคนเดียวตั้งแต่ตี 5 ครึ่ง
สรุปแล้วแทกซี่คันเมื่อวานให้เพื่อนมาแทน ราคา 60,000 เท่ากัน ไปบริษัทรถมินิบัส
แต่พอดูรอบแล้ว รถตู้ออกอีกทีตอนบ่ายแน่ะ บัสก็ 11 โมง ไม่ไหวหรอก เสียเวลารอ
เลยไปขึ้นรถบัสที่ท่ารถสายเหนือเหมือนเดิม มีรถ VIP กำลังจะออกพอดี ตอน 9.30
ค่าตั๋วคนละ 50,000 กีบ ออกเดินทางสู่วังเวียง

ถึงวังเวียงเกือบบ่ายโมงแล้ว นานเหมือนกัน
พูดกันตลอด ว่ามีเรื่องทุกวัน วันนี้จะเจออะไรกันอีก แล้วก็…นั่นไง
มันต้องมีจริง ๆ สิน่า “นกลืมกระเป๋าไว้บนรถ” กระเป๋าปักที่ซื้อมา เอาใส่พวกของฝากไว้
วางไว้บนที่วางของเหนือศีรษะ ตอนลงลืมเสียสนิท รถก็ออกไปแล้วด้วย
จะเหมารถตามบัสไป เค้าก็คิดราคาซะแสนแพง ดีที่เจ้าหน้าที่ที่สถานี โทรไปบอกด่านตำรวจไว้
ให้เก็บของไว้ที่นั่น จะให้ฝากรถบัสคันไหนก็ได้ที่จะลงมาให้ ก็คิดเงินอีก ไม่รู้เป็นค่าอะไร
ยังไม่รู้จะทำยังไง เข้าที่พักก่อนดีกว่า แจนก็ว่าที่นั่นเค้าอาจจะช่วยอะไรได้บ้าง
ค่าตุ๊ก ๆ ไปถาวรสุข รีสอร์ท 10,000 กีบ

แล้วก็เป็นไปอย่างที่หวัง พนักงานที่โรงแรมแสนใจดี จะขี่มอเตอร์ไซค์ไปให้
ส่วนเรื่องเงิน เค้าบอกว่าแล้วแต่จะให้เค้า โห ดีสุด ๆ ประทับใจกันไปเลย
ใครจะไปวังเวียง จะแนะนำให้ไปพักที่นี่เลยแหละ เพราะตัวห้องพักของเค้าเองก็ดี
ได้ห้องใหญ่เบิ้ม นอนได้เกือบสิบคน เสียอย่างเดียวที่ไม่ติดริมน้ำ

พี่มัสซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ไปเอากระเป๋า รู้สึกผิดและเกรงใจเป็นที่สุด ผิดไปแล้วคร้าบ
ต้องนั่งไปตั้ง 30 กิโลแน่ะ ทางขึ้นเขาเลี้ยวไปเลี้ยวมานะ ไม่ใช่ทางตรง
ไปกลับ ใช้เวลาร่วมชั่วโมงนึงแน่ะ แดดก็เปรี้ยงซะ T_T
แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ เลยมานั่งกินข้าวรอ แหะ ๆ สั่งข้าวผัดมา ก็งั้น ๆ
แต่ผัดเส้นเล็กของแจนสิ อร่อยกว่าเยอะเลยอ่ะ
กินข้าวเสร็จก็ถ่ายรูป ๆๆ แดดกำลังดีเลย ฟ้าใสมากมาย

พอพี่มัสกลับมา ก็กินข้าว ถามเค้าไปพลางว่าเที่ยวไหนดี ในเวลาวันนี้ที่เหลือ
เค้าแนะนำให้ล่องเรือชมวิว เพราะสวยมาก ไปถ้ำก็ไปได้เฉพาะถ้ำจังใกล้ ๆ
แต่ถ้ำพรุ่งนี้เช้าก็ไปได้ เป็นอันตกลงใจล่องเรือ แต่รอให้แดดร่มกว่านี้หน่อย
ระหว่างรอ นก แจน ก็ออกไปเดินเล่น พี่มัสก็รออยู่ที่ห้อง
พอซัก 16.30 แดดหุบแล้วก็เดินกลับมาเพื่อนั่งเรือ
เรือลำเล็กนิดเดียว กลัวตกนั่งไม่กล้าขยับเลย แต่ยังดีที่น้ำตื้น

ล่องเรือไป ชมวิวสองข้างทาง สวยสมกับเป็นกุ้ยหลินเมืองลาว
แต่ทำไม รูปถ่ายออกมาไม่สวยเลย คงเพราะไม่ได้อยู่นิ่ง ๆ ถ่าย เรือมันแล่นตลอดเวลา
ในลำน้ำซอง มีกิจกรรมหลายอย่างให้ทำ นอกจากนั่งเรือเฉย ๆ ยังมีพายคายัค และลอยห่วงยาง
อย่างหลังนี่ลืมนึกไปจริง ๆ ทั้งที่อ่านเจอมาแล้ว ได้ลอยห่วงยางล่องมาตามน้ำ
เป็นชั่วโมง ๆ คงสนุกน่าดู นึกแล้วก็เสียดาย
เจอเป้ เสลอ กับก้อย รัชวิน ด้วย น่ารักทั้งคู่ แต่อ๊ะ ๆ เค้ามากันหลายคนนะ
เดี๋ยวจะคิดว่าไปกันแค่สองคน กลุ่มเค้าลอยห่วงยางอยู่ในน้ำ
ถ่ายรูปมาไม่ได้เลย เรือมันแล่นจนภาพสั่นเบลอไปหมด

ขึ้นจากเรือ ก็ออกไปเดินท่องเมือง พร้อมหาข้าวกินด้วย
จำชื่อร้านอาหารไม่ได้แหละ มีชื่อเหมือนกัน แต่ไม่ใช่อาหารพื้นเมืองนะ
สั่งเสต๊กลาว พิซซ่าหน้าไส้กรอกลาว และมีโรตีจากร้านรถเข็นข้าง ๆ ร้าน
โรตีราดนมข้น น้ำตาล แค่นี้ก็อร่อยเหาะ ใส่กล้วยไม่เห็นจะอร่อย

อิ่มแล้ว ไปเดินหาร้านนวด เพราะปวดกันมาก ๆ เลือกนวดเท้า ขา ไหล่ ศีรษะ
ซึ่งเราก็ได้รู้ว่าเราเลือกผิด ก่อนนวด ไม่เห็นให้ล้างเท้าก่อน ไม่เช็ดให้ด้วย
นวดโดยใช้น้ำมันโอสถทิพย์ เริ่มจากเท้าก่อน ขึ้นมาขา
แล้วก็มานวดไหล่ นวดหัวต่อ โดยที่เค้าไม่ได้ล้างมือ อี๋มาก ๆ
คิดดูถึงเท้าที่ใส่ถุงเท้า อยู่ในรองเท้าผ้าใบดูสิ ไม่ได้ล้างด้วย
กลับที่พักมา ต้องรีบสระผมล้างหน้าเป็นการใหญ่ ไม่เอาอีกแล้วนวดลาว

ตอนหน้า ก็วันที่ 5 วันสุดท้ายแล้ว เอ…จะมีเรื่องอะไรอีกมั้ยน้า