workshop ที่ระยอง แล้วเที่ยวต่อที่เกาะล้าน

อารมณ์แบบนี้มันกลับมาอีกแล้วสิ … นับวันรอจะได้ไปเที่ยว
ไม่มีกะจิตกะใจอยากจะทำงาน กิกิ
เพราะมีเวิร์คชอปของฝ่าย ทุกครั้ง เราก็จะไปเที่ยวกันต่อ เป็นอะไรที่ชอบมาก
แถมเวิร์คชอปครั้งนี้ ไม่มีการมานั่งเครียดเหมือนก่อน ๆ มีแต่กิจกรรมฐาน outdoor
เลยทำให้ความอยากไป มันมีมากขึ้นทันตา

เช้าวันศุกร์ที่ 18 พวกเรานัดเจอกันที่ปั๊มปตท. ข้าง ๆ บริษัท
เราไม่อยากเจอกันข้างใน เพราะการเวิร์คชอปนี่ ที่สำโรงเค้าไม่มีกัน
มีเฉพาะทาง marketing ที่ all seasons เท่านั้น เลยเลี่ยง ๆ หน่อย
แล้วรถตู้ 3 คัน ก้อล้อหมุน มุ่งหน้า Brookside Valley จ.ระยอง
เราค่อนข้างไปถึงเลท งานนี้ต้องโทษหนุ่มแก๊ปคนเดียวเลย มาช้า

กิจกรรม Sawasdee My Team เลยถูกเลื่อนไปไว้ภาคกลางคืน
ใกล้เที่ยงแล้ว หม่ำข้าวเอาแรงก่อน
แล้วก็แยกย้ายไปเปลี่ยนเสื้อผ้า เพราะมีกิจกรรมเปียกน้ำด้วย
แต่ก่อนจะออกภ่าคสนาม เค้าก้อมี team building เล่นในห้องก่อน
ให้ร้องเพลง เต้น เกมส่งหมวก (พอเพลงจบ หมวกอยู่ที่ใคร ต้องลุกขึ้นมาเต้น)
เกมย้ายที่นั่ง ตามจำนวนเลขที่บอก แล้วก็มีเกี่ยวกับการสื่อสาร
คือให้จับกลุ่มคนที่เกิดวันเดียวกัน (จ – อา), เดือนเดียวกัน โดยไม่ให้พูด
คนที่จับผิด ก็โดนประจานกันไป ไอ้เราก็เกือบอยู่เหมือนกัน

จากนั้น ก็แบ่งกลุ่มสำหรับกิจกรรมข้างนอก 3 กลุ่ม ให้ตั้งชื่อ สโลแกน เพลง และท่าเต้น
กลุ่มนี้ คิดอะไรไม่ออก เล่นคนในกลุ่มไว้ก่อน ความ “ดำ” จึงกลายมาเป็นทุกอย่างที่ว่ามา
ทั้งเพลง จ่าดัม จ่าดัม หรือสโลแกน “เกงไม่กลัว กลัวดำ” มาจากเจ้าแจนทั้งน้าน 5555
เลือกหัวหน้ากลุ่ม แล้วก็มีเกมให้เล่นนิดหน่อย ทดสอบความสามัคคีของกลุ่ม

แล้วก็ได้เวลาประลองฝีมือกันแล้ว ในกลุ่มก็คงหวังกันว่า กลุ่มเราต้องเป็นผู้ชนะแน่นอน
แต่แค่เกมแรกเท่านั้นแหละ พวกเราถึงได้ตระหนักถึงความจริง หุหุ
ฐานแรกเป็นฐานที่ให้คน 1 คน ขึ้นไปยืนบนไม้ทรง 3 เหลี่ยม มีเชือกหลาย ๆ เส้นลงมาจากมุมบน
คนอื่น ๆ ต้องช่วยกันดึงให้คนข้างบน พาไม้เดินหน้าเข้าเส้นชัยให้ได้
อีก 2 กลุ่มเค้าถึงกันหมดแล้ว ทางนี้ยังไปได้ไม่ถึงไหนเลย จนเค้าต้องบอกว่า…พอได้แล้ว

เกมที่ 2 ยังคงความเสมอต้นเสมอปลาย เกมมันคล้าย ๆ การพายเรือ
แต่เราต้องดันไม้กระดานให้เคลื่อนที่ไปข้างหน้า โดยใช้ลูกบอลด้านล่างเป็นตัวเลื่อน
ไปได้ไม่ถึงไหนเหมือนเดิม ใครจะทำได้แบบนี้บ้าง สามัคคีสุด ๆ

ฐานที่ 3 เค้าเอากระสอบมาทำเป็นวงล้อ ทุกคนต้องช่วยกันเดินไปให้ครบรอบ
อีตาพี่เย้านะ ไม่ช่วยแล้วยังมากลั่นแกล้งอีก DGM อะไรก็ไม่รู้
เจ้าหน้าที่เค้าเลยให้กลุ่มตัวป่วน เดินใหม่อีกรอบ ฮะๆ สม

ฐานต่อไปต้องลงน้ำ ทุกคนต้องลงไปนั่งบนแพถังเหล็ก แล้วต้องดึงเชือกให้ลอยไปถึงจุดหมาย
ยังไม่ทันได้ขยับออกไปไหน ก็พากันคว่ำตกน้ำซะแล้ว

เฮ้อออ ยิ่งเล่าก็ยิ่งอาย สรุปแล้วฐานไหนก็ไปไม่รอดทั้งนั้น
รวมถึงอันง่าย ๆ อย่างที่ ให้ทุกคนยืนบนผืนกระสอบ แล้วช่วยกันกระโดด กระดึ๊บ ๆ ให้ไปข้างหน้า
ก็ยังคงไม่ประสบความสำเร็จ ส่วนอันสุดท้าย ไต่เชือกข้ามน้ำ โอยยย กว่าจะถึงอีกฝั่ง
ต้องยื้อยุดฉุดตัวเองไม่ให้ตกน้ำ ใช้กำลังแขนและขามากทีเดียว เกือบหมดแรง
งานนี้แกล้งกันสนุก ทั้งแก๊ป ทั้งพี่ตั้ม แกล้งโยกเชือกแบบว่า เจ้าตกลงมาเดี๋ยวนี้นะ ซนจริง ๆ
ครบทุกฐาน เล่นเอาเหนื่อยโฮก แขนขาคงเฟิร์มขึ้นจม แล้วความปวดเมื่อยก็จะตามมา

*
*
*

ตัดภาพไปที่ถาคปาร์ตี้นะคะ หลังทานข้าวเย็น เรามี Birthday party กันด้วย
รวม 2 เดือนสิงหาและกันยา มีเค้กน้อย ๆ 3 ก้อนเป่าพอเป็นพิธี
แล้วก็เฮฮาคาราโอเกะกันต่อ งานนี้ใครเมา ใครรั่ว ก็เก็บไว้รู้กันเองนะ เราไม่ประจาน อุอุ

เช้าอีกวัน ก็ชิล ๆ ตื่นมาทานข้าว ถ่ายรูปเล่น แล้วค่อยเก็บกระเป๋า
ออกจากบรูคไซต์ตอนประมาณ 10 โมงได้

ทานข้าวกลางวันที่ร้านสมตำนายควร ก่อนจะแยกย้ายกัน
ส่วนใหญ่กลับกรุงเทพฯ ส่วนพวกเราอีก 9 คน นก แจน นา พี่ติ บิ๊ก เดือน พี่มัส พี่โอ๊ค ดาว
ก็จะไปลั้นลากันต่อ ที่เกาะล้าน ^0^ ทะเลจ๋า ไม่เจอกันนานแล้วนะ
ก่อนข้ามฝั่ง ก็ไปแวะซื้ออาหารทะเล สำหรับบาร์บีคิวคืนนี้
ส่วนพี่ติกับนา พาพี่มัสไปโรงพยาบาลก่อน เจ็บข้อเท้าผลจากการเตะบอล

ข้ามฝั่งแล้ว มีรถจากรีสอร์ทมารับ อ้อ! เราพักกันที่บ้านราชาวดี สีสดใสทีเดียว
เย็นมากแล้ว เราเลยตัดสินใจไม่ออกไปไหน นกเลยหลับฆ่าเวลา
รอมาปิ้งบาร์บีคิว ตอนค่ำ ๆ ( ข้ออ้าง ) เป็นมื้อเย็นที่สนุกสนานเฮฮา
และได้รู้ว่า การปิ้งบาร์บีคิวเป็นการเผาผลาญพลังงานอย่างหนึ่ง เหงื่อท่วมตัวเลยหละ

อิ่มแล้วก็มานอนดู AF6 รอบสุดท้ายกัน แหม ได้ทำตามความตั้งใจเลย ฮา ๆ

วันรุ่งขึ้น ตื่นแล้วต้องรีบทำเวลา มิฉะนั้นจะอดเล่น banana boat
รีบแต่งตัว เรียกรถไปที่หาด ได้เล่นเรือกล้วยสมใจ
แถมได้แผลที่แขนกลับมาด้วย น่ากลัวใช้ได้ ไม่รู้ว่าไปโดนอะไร
สงสัยตอนที่เรือสะบัดตกลงมา คงไปขูดกับอะไรซักอย่าง (แน่หละ ต้องเป็นอะไรซักอย่าง)
เล่นได้ไม่ถึงชั่วโมง ก็กลับ รีบมาอาบน้ำเก็บของ ไปข้ามเรือให้ทันบ่ายโมง

แวะซื้อ starbuck เย็น ๆ กันซักแก้ว แวะซื้อของฝากอีกเล็กน้อย แล้วก็กลับกรุงเทพฯ
ถึงจะไม่ค่อยได้เล่นอะไรซักเท่าไหร่ แต่แค่ได้เปลี่ยนไปนอนเล่นบนเกาะแบบนี้
ก็ทำให้มีความสุขมากเลยหละ

อืม ตอนนี้ อารมณ์ที่บอกไว้ในตอนแรก มันกำลังจะกลับมาอีกแล้วหละ
เพราะช่วงหยุดวันปิยะ มีทริปล่องแก่งรออยู่
อดใจรอไม่ไหวซะแล้วสิ ……. ^^